بخش سيزدهم الى ان بعث اللّه سبحانه محمّدا رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله لانجاز عدته و اتمام نبوّته ماخوذا على النبيّين ميثاقه مشهورة سماته ، كريما ميلاده ، و اهل الارض يومئذ ملل متفرّقة و اهواء منتشرة و طرائق متشتّتة ، بين مشبّه للّه بخلقه او ملحد فى اسمه او مشير الى غيره ، فهداهم به من الضّلالة و انقذهم بمكانه من الجهالة . ثمّ اختار سبحانه لمحمّد صلّى اللّه عليه و سلّم لقائه ، و رضى له ما عنده ، و اكرمه عن دار الدّنيا و رغب به عن مقام البلوى ، فقبضه اليه كريما صلّى اللّه عليه و آله ، و خلّف فيكم ما خلّفت الانبياء فى اممها اذ لم يتركوهم هملا به غير طريق واضح و لا علم قائم . ترجمه ( اين وضع همچنان ادامه داشت ) تا اين كه خداوند سبحان محمّد رسول اللّه ( ص ) را براى وفاى به عهد خويش و كامل كردن نبوّتش مبعوث كرد . اين در حالى بود كه از همهء پيامبران ، پيمان در بارهء او گرفته شده بود ( كه به او ايمان بياورند و بشارت ظهورش را به پيروان خويش بدهند ) و در حالى كه نشانه‌هايش مشهود و ميلادش ارزنده بود و در آن روز مردم زمين ، داراى مذاهب پراكنده و افكار ضدّ و نقيض و راهها و عقايد پراكنده بودند : گروهى خدا را به مخلوقاتش تشبيه مىكردند و گروهى نام او را بر بتها مىنهادند و بعضى به غير او اشاره و دعوت مىنمودند ، امّا خداوند آنها را به وسيلهء آن حضرت از گمراهى رهايى بخشيد و با وجود پر بركتش ، آنان را از جهالت نجات داد . سپس خداوند سبحان ، لقاى خويش را براى محمّد انتخاب كرد و آنچه را نزد خود